രാക്ഷസനില്‍ നിന്നു 'രാ', ദുഷ്ടില്‍ നിന്നു 'ഷ്ട', പീറയില്‍ നിന്നു 'റ', ഈച്ചയില്‍ നിന്ന് 'ഈ', മായത്തില്‍ നിന്ന് 'യം' എന്നിങ്ങനെയാണ്‌ 'രാഷ്ട്രീയ'ത്തിന്റെ ചേരുവകള്‍ തന്റെ (അ)രാഷ്ട്രീയകവിതകളുടെ സമാഹാരമായ 'രാഷ്ട്രീയ'ത്തില്‍ കവി കുഞ്ഞുണ്ണി വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കുന്നത്‌. കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ജീര്‍ണ്ണതയെക്കുറിച്ചും ഭരണത്തിലെ അഴിമതിയെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞു പഴകിയ അറിവുകളെ പറഞ്ഞുരസിക്കാന്‍ പറ്റിയ ചൊല്ലുകളും ഈരടികളുമാക്കി വായനക്കാരിലെത്തിക്കാനായിരുന്നു കവിയുടെ ശ്രമം. അതില്‍ പരാജയപ്പെട്ടില്ലെന്നു തന്നെ പറയാം. 'ഓട്ടുചെയ്ത്‌ ഓട്ടക്കലമായ നമ്മളെ'യും 'ഭാരം ചുമക്കുകയും തീയും തിന്നുകയും ചെയ്യുന്ന' ഭാരതീയനെയും 'പട്ടിപെറും' പോലെ പിളരുന്ന പാര്‍ട്ടികളെയും നോക്കിച്ചിരിക്കാനും കരയാനും ധാരാളം വകുപ്പുണ്ട്‌ ഈ ചെറുസമാഹാരത്തില്‍.
പാര്‍ട്ടിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കോമാളിക്കാഴ്ചകളില്‍ മനം മടുത്ത ഈ കവി സംഘപരിവാരത്തിന്റെ ഒരു സഹയാത്രികനായിരുന്നു എന്നതാണ്‌ പില്‍ക്കാലത്തെ വാര്‍ത്തകളിലൊന്ന്. വ്യവസ്ഥാപിതരാഷ്ട്രീയത്തിനു പുറത്തു നില്‍ക്കുന്നതെന്ന പ്രതിച്ഛായയായിരിക്കുമോ കുഞ്ഞുണ്ണിയെപ്പോലെ പിന്നെയും പലരെയും കാവികുടുംബത്തിന്റെ ആരാധകരാക്കിത്തീര്‍ത്തത്‌? ഡെല്‍ഹിയും തിരുവനന്തപുരവുമുള്‍പ്പെടെ ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളിലെല്ലാം ആദ്യകാലത്തു ബി.ജെ.പി. നേടിയ പിന്തുണ ഈ ആകര്‍ഷണത്തിന്റെ തെളിവായിരിക്കുമോ? അതോ ഹിന്ദുദേശീയതയുടെ ഉള്‍ക്കാമ്പായി നിലകൊള്ളുന്ന ഫാസിസത്തിന്റെ ഗുരുത്വാകര്‍ഷണത്തിന്റെ തെളിവോ?
'ചോദിച്ചു സമ്മതം വാങ്ങി-
ച്ചുംബിക്കും പോലെയല്ലയോ
നാണം കെട്ട്‌ ഓട്ടു ചോദിച്ചു
മേടിച്ചിട്ടു ഭരിപ്പത്‌?' എന്ന് 'രാഷ്ട്രീയ'ത്തില്‍ കുഞ്ഞുണ്ണി പരിഹസിക്കുന്നുണ്ട്‌. 'പെണ്ണര കാണാക്കവി'യായതുകൊണ്ട്‌ അരക്കവിയാണെന്നു സ്വയം സമ്മതിച്ചിരുന്ന അവിവാഹിതനായിരുന്ന അദ്ദേഹം ചുംബനശാസ്ത്രത്തിലും അജ്ഞനായിരുന്നു എന്നു കരുതുന്നതില്‍ അപാകതയില്ല. ചോദിക്കാതെയും പറയാതെയും മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സറിഞ്ഞ്‌ ചുംബനത്തിലാഴ്ത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള കാല്‌പനികതയെ ഉചിതമായ ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെയുള്ള സാമൂഹ്യപരിവര്‍ത്തനശ്രമങ്ങളോടു തുലനം ചെയ്യുന്ന കവിമനസ്സ്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പുരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ഉദ്യോഗസ്ഥവാഴ്ചയുടെയും വിരസതകളെ ഒരു മുരട്ടുപ്രേമത്തോടാണു താരതമ്യം ചെയ്തു കാണുന്നത്‌. എന്നാല്‍, ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ആരുടെയെങ്കിലും ചുംബനത്തിനു വിധേയരാവേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ളവരോട്‌ സംശയത്തിനിടയില്ലാത്ത ഒരു മുന്‍ധാരണയുടെ ആവശ്യത്തെപ്പറ്റി ചോദിക്കുന്നതു നന്നായിരിക്കും, തെരഞ്ഞെടുപ്പും ജനാധിപത്യപ്രക്രിയയും സ്വപ്നം കാണാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത ജനതകളോട്‌ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തെപ്പറ്റിയും. പ്രേമത്തിന്റെ കണ്ണില്ലായ്മയിലെന്ന പോലെതന്നെ വിപ്ലവലഹരിയുടെ കണ്ണില്ലായ്മയിലും തത്‌പരകക്ഷികളുടെയെല്ലാം താത്‌പര്യങ്ങളെന്താണെന്ന്‌ എനിക്കറിയാം എന്ന മിഥ്യാധാരണയിലെത്തിച്ചേരാന്‍ എത്രയെളുപ്പമാണെന്നും പ്രേമിച്ചിട്ടുള്ളവര്‍ക്കറിയാം.
പറയുക പറയുക നിണമൊഴുകിയ കഥ
നീതിനേടുന്നതിനും സാമൂഹ്യനീതിനേടുന്നതിനുമായി നിയമത്തിന്റെ നീണ്ട ഇടനാഴികളില്‍ അലയാന്‍ തയ്യാറാവാതെ സ്വയം നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയായി മാറുന്ന വീരനായകന്മാരുടെയും നായികമാരുടെയും കഥകള്‍ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞതാണ്‌ ജനപ്രിയസാഹിത്യവും കലയും. സുരേഷ്‌ ഗോപിമാരുടെയും വിജയശാന്തിമാരുടെയും ഹിംസയുടെ കുറുക്കുവഴികളെക്കുറിച്ചു പാടുമ്പോള്‍ സിനിമയിലെ പാണന്മാര്‍ക്കു നാവു നൂറാണ്‌. ഇന്‍ഡ്യനും ഫോര്‍ ദി പീപ്പിളിനും രംഗ്‌ ദേ ബസന്തിയ്ക്കും വി ഫോര്‍ വെന്‍ഡെറ്റയ്ക്കും ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ ആരാധകരേറെയാണ്‌. പഴുതുകളടച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു നീണ്ട നിയമയുദ്ധത്തിലൂടെ നീതിനേടുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ ബോധവത്കരണത്തിലും അഹിംസയിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു സമരത്തിലൂടെ സാമൂഹ്യപരിവര്‍ത്തനം നേടുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ ഉള്ള ഒരു സിനിമയുണ്ടാക്കി തീയേറ്ററുകള്‍ നിറയ്ക്കാന്‍ എളുപ്പമല്ലല്ലോ.
ജനജീവിതം സ്തംഭിപ്പിച്ചും വികസനത്തിനു വിലങ്ങുതടിയിട്ടും മദിക്കുന്ന ജനാധിപത്യത്തിന്റെ വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ നിന്നു രക്ഷനേടാന്‍ പുതിയ തലമുറ ഇത്തരം വസന്തസ്വപ്നങ്ങളിലഭിരമിക്കുമ്പോള്‍ പഴമനസ്സുകള്‍ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിന്റെ പഴംപാട്ടുകളിലാണ്‌ അഭയം തേടുന്നത്‌. സി. പി.യ്ക്കു ശേഷം തിരുവന്തപുരത്ത്‌ എന്തുണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്ന് അവര്‍ ചോദിക്കുന്നു. ഭീകരവാദത്തോടുള്ള ഭീതി, വിചാരണയില്ലാത്ത കൊലക്കയറുകളുടെ സൈനികഭരണത്തിന്റെ മേന്മയെ വാഴ്ത്താന്‍ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. രാജഭരണത്തിന്റെയും ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഭരണത്തിന്റെയും അടിയന്തിരാവസ്ഥയുടെയും സുവര്‍ണ്ണസ്മൃതികള്‍ അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ക്കുമുന്‍പില്‍ ഉയിര്‍ത്തെഴുനേല്‍ക്കുന്നു. 'ഇന്നെന്റെയുണ്ണിയ്ക്കരങ്ങേറുവാന്‍ പുതിയ മണ്ണിന്റെമാറത്തെഴുന്നള്ളു'വാന്‍ മാമാങ്കത്തെ ക്ഷണിക്കുന്ന കവിയുടെ കണ്ണില്‍ ഹിംസയുടെ ആ ഉത്സവം രണ്ടു നാടുവാഴികള്‍ മേല്‍ക്കോയ്മത്തര്‍ക്കത്തിനു പരിഹാരം കാണാന്‍ ചെറുപ്പക്കാരെ കുരുതികൊടുത്തിരുന്നതല്ല, മറിച്ച്‌, 'സാമൂരിക്കോലോത്തെ മേല്‍ക്കോയ്മയും മങ്ങാത്ത മായാത്ത മലയാണ്മയും' തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലാണ്‌. നാത്സി ഭരണകാലത്തെ ഒരു ജെര്‍മ്മന്‍ പലചരക്കുകടക്കാരന്റെ വാക്കുകള്‍ ഈ നഷ്ടസ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ സ്മരണകള്‍ക്കൊപ്പം വായിക്കുന്നതു നന്നായിരിക്കും: "മുന്‍പ്‌ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കുറിച്ചും കക്ഷികളെക്കുറിച്ചും വോട്ടിനെക്കുറിച്ചും ആലോചിച്ചു കഷ്ടപ്പെടണമായിരുന്നു. ഇന്നു ഞങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രരാണ്‌."
സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലത്തെ കലാപകാരികളെക്കുറിച്ചുള്ള സിനിമയ്ക്കുള്ളിലെ സിനിമയില്‍ നിന്നു പ്രചോദനം നേടി, പുത്തന്‍ തലമുറയുടെ പ്രതിനിധികള്‍ അഴിമതിക്കാരായ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ വകവരുത്തുന്ന 'രംഗ്‌ ദേ ബസന്തി'യില്‍ തലമുറകള്‍ കടന്നു നീളുന്ന ഈ അക്ഷമയുടെയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും പൂര്‍വധാരകളെക്കുറിച്ചു സൂചനതരുന്നുണ്ട്‌. പിന്നീടു വിരുദ്ധദിശകളിലേക്ക്‌ ഒഴുകിയകന്ന 'ചോരക്കുറി തൊട്ട' തീവ്രവാദവും ചോരക്കൊടിപിടിച്ച തീവ്രവാദവും തങ്ങളുടെ പൂര്‍വികരായി കാണുന്നത്‌ സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലത്തെ ബോംബേറുകാരെയാണ്‌.
ഹിംസയിലൂടെയുള്ള നീതിയെ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്ന മേല്‍പ്പറഞ്ഞ പടങ്ങളെല്ലാം അവസാനിക്കുന്നത്‌ കലാപകാരികളുടെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തിലാണ്‌. വിജയിച്ച കലാപകാരിയാണ്‌ സ്വേച്ഛാധിപതിയായി മാറുന്നതെന്ന വാസ്തവത്തെ മൂടിവെയ്ക്കാന്‍ ഇതിലും നല്ലൊരു മാര്‍ഗ്ഗമില്ലല്ലോ. വ്യവസ്ഥിതിയ്ക്കെതിരെയെന്നു നടിക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ 'രംഗ്‌ ദേ ബസന്തി'യില്‍ ധീരസേനാനികളോടും പട്ടാളത്തോടുതന്നെയുമുള്ള ആരാധന പ്രകടമാകുന്നുണ്ട്‌. ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകളിലെ തമാശപ്പരിപാടികളില്‍ ദിവസേന പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഖാദിയ്ക്കു പകരം പട്ടാളക്കാരന്റെ യൂണിഫോമിനെയോ രംഗ്‌ ദേ ബസന്തിയിലെ ജീന്‍സിനു മുകളില്‍ അനാവൃതമാകുന്ന ഉടലിനെയും ആരാധിക്കാന്‍ കൊതിയ്ക്കുകയാണു നമ്മുടെ മനസ്സ്‌. മെല്ലെപ്പോക്കു രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും അഴിമതിഭരണത്തിന്റെയും തലവേദനയ്ക്കു ചികിത്സ ജനാധിപത്യമെന്ന തലതന്നെ അറുത്തുകളയുകയാണെന്ന നിഗമനത്തിലേക്കു തന്നെയാണ്‌ ഇവരും നോക്കിനില്‍ക്കുന്നത്‌.
ഈസോപ്പുകഥ: തവളകളുടെ രാജാവ്‌
തങ്ങള്‍ക്കുമാത്രം ഒരു രാജാവില്ലാത്തതില്‍ ഖേദിച്ച്‌ തവളകള്‍, ദേവേന്ദ്രനോട്‌ ഒരു രാജാവിനുവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. ഒരു മരത്തടിയെയാണ്‌ ഇന്ദ്രന്‍ അവര്‍ക്കു രാജാവായിക്കൊടുത്തത്‌. അനക്കമില്ലാത്ത ഒരു മുഷിപ്പനാണ്‌ തങ്ങളുടെ രാജാവെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ തവളകള്‍ ശരിക്കും ഭരിക്കുന്ന മറ്റൊരു രാജാവിനെ തരണമെന്ന് വീണ്ടും പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. കൊറ്റിയായിരുന്നു പുതിയ രാജാവ്‌. അത്‌ തവളകളെയെല്ലാം കൊത്തിത്തിന്നു.
<< മറ്റു തോന്നിയവാസങ്ങള്‍
Tuesday, December 02, 2008
Tuesday, November 11, 2008
Wednesday, October 01, 2008
ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി
പോര്‍ട്ട്‌ലന്‍ഡിലെ എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കുട്ടികള്‍ പഠിയ്ക്കുന്ന സ്കൂളില്‍ കുട്ടികളെയോ രക്ഷിതാക്കളെയോ കൊണ്ട്‌ അവരവരുടെ മാതൃഭാഷയില്‍ The Little Red Hen എന്ന കഥ പറയിക്കുന്ന/വായിപ്പിക്കുന്ന പരിപാടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനുവേണ്ടി തര്‍ജ്ജമ ചെയ്തതാണിത്‌. ഇതിന്റെ ഒരു പാഠഭേദം കേരളത്തിലെ പാഠപുസ്തകങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പണ്ടുപണ്ട്‌, ഒരിടത്ത്‌ ഒരു ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴിയുണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ തന്റെ കൊച്ചുവീട്ടില്‍ ഒരു താറാവിനെയും ഒരു പൂച്ചയെയും ഒരു പട്ടിയെയും താമസിപ്പിച്ചിരുന്നു.
താറാവൊരു വലിയ വായാടിയായിരുന്നു. രാവിലെ മുതല്‍ വൈകിട്ടുവരെ അയല്‍ക്കാരോടു വര്‍ത്തമാനം പറയലായിരുന്നു അവളുടെ പണി.
പൂച്ച ഒരു പൊങ്ങച്ചക്കാരിയായിരുന്നു. രാവിലെ മുതല്‍ വൈകിട്ടുവരെ രോമങ്ങള്‍ ചീകിയൊതുക്കലും മീശമിനുക്കലും നഖം തിളക്കലുമായിരുന്നു അവളുടെ പണി.
പട്ടി ഒരു ഉറക്കംതൂങ്ങിയായിരുന്നു. രാവിലെ മുതല്‍ വൈകിട്ടുവരെ വരാന്തയിലെ ആടുന്ന കസേരയില്‍ക്കിടന്നുറങ്ങലായിരുന്നു അവന്റെ പണി.
വീട്ടിലെ ജോലിയൊക്കെ ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴിയായിരുന്നു ചെയ്തത്‌.
അവള്‍ വെച്ചു, വിളമ്പി, വൃത്തിയാക്കി
തുണിയലക്കി, ചവറുകൊണ്ടുക്കളഞ്ഞു.
മുറ്റത്തെ പുല്ലുവെട്ടി, കരിയില അടിച്ചുവാരി.
സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങാന്‍ കടയില്‍പ്പോയിരുന്നതുപോലും അവളാണ്‌.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ചന്തയിലേക്കുപോകുന്ന വഴിയില്‍ക്കിടന്ന് ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴിക്ക്‌ കുറച്ചു ഗോതമ്പുമണികള്‍ കിട്ടി. അവളത്‌ ഉടുപ്പിന്റെ കീശയിലിട്ടു.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ കൂട്ടുകാരോടു ചോദിച്ചു, "ഈ ഗോതമ്പു നടാന്‍ ആരൊക്കെ വരുന്നു?"
"ഞാനില്ല," താറാവു പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പൂച്ച പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പട്ടി പറഞ്ഞു.
"എന്നാല്‍ ഞാന്‍തന്നെ ചെയ്യാം," ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി പറഞ്ഞു.
അവളതു നട്ടു.
ഗോതമ്പു മുളച്ചപ്പോള്‍ ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി ആര്‍ത്തുവിളിച്ചു, "നോക്ക്‌, ഞാന്‍ നട്ട ഗോതമ്പു മുളച്ചു. ഇതു നോക്കിവളര്‍ത്താന്‍ ആരൊക്കെയുണ്ട്‌?"
"ഞാനില്ല," താറാവു പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പൂച്ച പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പട്ടി പറഞ്ഞു.
"എന്നാല്‍ ഞാന്‍തന്നെ ചെയ്യാം," ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി പറഞ്ഞു.
അവള്‍ വേനല്‍ക്കാലം മുഴുവന്‍ ഗോതമ്പുചെടികള്‍ നോക്കിവളര്‍ത്തി.
അവയ്ക്ക്‌ വേണ്ടത്രവെള്ളമൊഴിച്ചു, തടത്തിലെ കളകള്‍ കണ്ടുപിടിച്ച്‌ പറിച്ചുകളഞ്ഞു.
അങ്ങനെ, വേനല്‍ക്കാലം കഴിയാറായപ്പോഴേക്ക്‌ ഗോതമ്പുചെടികള്‍ വളര്‍ന്നു വലുതായി.
ഒടുക്കം ഗോതമ്പുചെടികള്‍ വിളഞ്ഞ്‌, പച്ചനിറം മാറി സ്വര്‍ണ്ണനിറമായപ്പോള്‍ അവള്‍ കൂട്ടുകാരോടു ചോദിച്ചു,
"ഗോതമ്പു കൊയ്തുമെതിയ്ക്കാന്‍ ആരൊക്കെ വരുന്നു?"
"ഞാനില്ല," താറാവു പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പൂച്ച പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പട്ടി പറഞ്ഞു.
"എന്നാല്‍ ഞാന്‍തന്നെ ചെയ്യാം," ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി പറഞ്ഞു.
അവള്‍ ഗോതമ്പുചെടിയെല്ലാം കൊയ്തുമെതിച്ചു.
എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി ഗോതമ്പെല്ലാം കോരി ഒരു ഉന്തുവണ്ടിയിലിട്ടിട്ട്‌ ചോദിച്ചു,
"ഗോതമ്പു മില്ലില്‍ കൊണ്ടുപോയി പൊടിപ്പിയ്ക്കാന്‍ ആരൊക്കെ വരുന്നു?"
"ഞാനില്ല," താറാവു പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പൂച്ച പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പട്ടി പറഞ്ഞു.
"എന്നാല്‍ ഞാന്‍തന്നെ ചെയ്യാം," ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി പറഞ്ഞു.
അവള്‍ ഉന്തുവണ്ടി ഉന്തി മില്ലില്‍ക്കൊണ്ടുപോയി.
മില്ലുകാരന്‍ ഗോതമ്പു പൊടിച്ച്‌ ഒരു ചാക്കിലിട്ട്‌ ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴിയ്ക്കു കൊടുത്തു.
അവള്‍ ഒറ്റയ്ക്ക്‌ ഉന്തുവണ്ടിയില്‍ ചാക്കുവെച്ച്‌ ഉന്തി വീട്ടിലെത്തിച്ചു.
കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്‌, ഇളം തണുപ്പുള്ള ദിവസം അതിരാവിലെ ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി എഴുനേറ്റു പറഞ്ഞു,
"റൊട്ടിയുണ്ടാക്കാന്‍ പറ്റിയ ദിവസം. മില്ലില്‍ നിന്നു പൊടിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന ഗോതമ്പുപൊടികൊണ്ട്‌ ഒരു റൊട്ടിയുണ്ടാക്കാന്‍ ആരൊക്കെ വരുന്നു?"
"ഞാനില്ല," താറാവു പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പൂച്ച പറഞ്ഞു.
"ഞാനില്ല," പട്ടി പറഞ്ഞു.
"എന്നാല്‍ ഞാന്‍ തന്നെ ചെയ്യാം," ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി പറഞ്ഞു.
അവള്‍ റൊട്ടിയുണ്ടാക്കി.
ഗോതമ്പുപൊടിയില്‍ പാലും മുട്ടയും വെണ്ണയും ഉപ്പും ചേര്‍ത്ത്‌, മാവു കുഴച്ച്‌, ഒരു വലിയ റൊട്ടിയുടെ ആകൃതിയിലാക്കി അടുപ്പില്‍ വെച്ച്‌ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിനിന്നു.
മൊരിയുന്ന റൊട്ടിയുടെ മണം ചുറ്റും പരന്നു.
കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണം കേട്ട്‌ താറാവു വര്‍ത്തമാനം നിര്‍ത്തി. പൂച്ച ഒരുക്കം നിര്‍ത്തി. പട്ടി മയക്കം നിര്‍ത്തി.
ഓരോരുത്തരായി അടുക്കളയിലെത്തി. ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി ചുട്ട റൊട്ടി അടുപ്പില്‍നിന്നെടുത്തിട്ടു ചോദിച്ചു,
"ഈ റൊട്ടി തിന്നാന്‍ ആരൊക്കെ വരുന്നു?"
"ഞാനുണ്ട്‌," താറാവു പറഞ്ഞു.
"ഞാനുണ്ട്‌," പൂച്ച പറഞ്ഞു.
"ഞാനുണ്ട്‌," പട്ടി പറഞ്ഞു.
"ഉണ്ടോ?" ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി ചോദിച്ചു.
ഗോതമ്പു നട്ടുവളര്‍ത്തിയതാരാ?
ഞാന്‍.
ഗോതമ്പു കൊയ്തുമെതിച്ച്‌ മില്ലില്‍ കൊണ്ടുപോയി പൊടിപ്പിച്ചതാരാ?
ഞാന്‍.
ഗോതമ്പു പൊടി വീട്ടിലെത്തിച്ചതും റൊട്ടിയുണ്ടാക്കിയതും ആരാ?
ഞാന്‍.
ഞാനൊറ്റയ്ക്കല്ലേ ഇതൊക്കെ ചെയ്തത്‌? എന്നാല്‍ റൊട്ടിയും ഞാനൊറ്റയ്ക്കു തിന്നുകൊള്ളാം."
എന്നിട്ട്‌ ചുവന്ന കുഞ്ഞിക്കോഴി ഒറ്റയ്ക്ക്‌ ആ റൊട്ടി മുഴുവന്‍ തിന്നു.
Monday, September 22, 2008
താമരക്കണ്ണന്‍ Vs മുക്കണ്ണന്‍
ഉമാ-രമാസംവാദങ്ങള്‍ കേട്ട്‌, ഇവരുടെ പ്രാണനാഥന്മാരുടെ സംവാദം എങ്ങനെയായിരിക്കും എന്ന് അദ്ഭുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവര്‍ക്കു വേണ്ടി:
"കുന്നിന്‍നാട്ടിലെ ബാന്ധവം കഠിനമോ?" "തണ്ണീരിലും മെച്ചമാ-"
"ണുണ്ണിക്കുമ്പ നിറഞ്ഞിടാത്തൊരഴലോ?" "വന്ധ്യത്വമോര്‍ത്താല്‍ സുഖം."
"പെണ്ണിന്‍ മാതിരി പാതിമേനിയഴകോ?" "പെണ്‍വേഷമോ?"യെന്നു താര്‍-
ക്കണ്ണന്‍ വമ്പിനെ വെന്ന വാണിയൊടു മുക്കണ്ണന്‍ തുണച്ചീടണം.
<< എന്റെ മറ്റു ശ്ലോകങ്ങള്‍
"കുന്നിന്‍നാട്ടിലെ ബാന്ധവം കഠിനമോ?" "തണ്ണീരിലും മെച്ചമാ-"
"ണുണ്ണിക്കുമ്പ നിറഞ്ഞിടാത്തൊരഴലോ?" "വന്ധ്യത്വമോര്‍ത്താല്‍ സുഖം."
"പെണ്ണിന്‍ മാതിരി പാതിമേനിയഴകോ?" "പെണ്‍വേഷമോ?"യെന്നു താര്‍-
ക്കണ്ണന്‍ വമ്പിനെ വെന്ന വാണിയൊടു മുക്കണ്ണന്‍ തുണച്ചീടണം.
<< എന്റെ മറ്റു ശ്ലോകങ്ങള്‍
Subscribe to:
Posts (Atom)